Magnetoterapia


Magnetoterapia

Stosowanie pól magnetycznych w leczeniu chorób ma długą historię. Jedno z pierwszych doniesień naukowych dotyczących stosowania magnetoterapii znajduje się w książce De Magnete wydanej w 1600 roku przez Williama Gilberta – nadwornego lekarza Brytyjskiej Królowej.Współczesne wykorzystanie magnetoterapii w ujęciu klinicznym rozpoczęto w Japonii po zakończeniu II Wojny Światowej poprzez zastosowanie zarówno pola magnetycznego, jak i elektromagnetycznego. Podejście to szybko rozpowszechniło się w całej Europie. Pierwsza książka poświęcona magnetoterapii i jej wykorzystaniu w leczeniu 2700 pacjentów z 33 różnymi schorzeniami ukazała się w 1982 roku . Obecnie liczne badania dowiodły, że wykorzystanie wybranych pól elektromagnetycznych o niskich częstotliwościach znajduje zastosowanie przy inicjowaniu procesów gojenia ran i złamań, leczeniu bólu czy terapii schorzeń przewlekłych takich jak stwardnienie rozsiane i choroba Parkinsona, RZS i innych. Działania opisywane w badaniach poświęconych magnetoterapii mogą być uzyskane za pomocą statycznego i zmiennego (pulsującego) pola magnetycznego.

Zastosowanie

Magnetoterapia może być wykorzystywana przy leczeniu schorzeń:

  • ortopedycznych: złamania, zwichnięcia, skręcenia, stłuczenia, uszkodzenia więzadeł i ścięgien, urazy, artrozy, zespoły algodystroficzne
  • neurologicznych: neuralgie, nerwiaki, nerwobóle, bóle fantomowe
  • układu krążenia: zaburzenia w krwioobiegu tętniczym o charakterze obwodowym
  • dermatologicznych: owrzodzenia

Terapia ta jest skuteczna w przyspieszeniu gojenia urazów skóry, tkanek miękkich, jak również w leczeniu objawowym pacjentów z chorobą zwyrodnieniową oraz innymi schorzeniami stawów. Korzystna w leczeniu przewlekłego bólu związanego z urazem tkanki miękkiej (chrzęstnej, ścięgna, więzadeł, kości) oraz uszkodzeniem tkanki miękkiej stawów.

Opis zabiegu

  • Pacjent zdejmuje biżuterię i inne metalowe przedmioty– protezę zębową, pasek z metalową klamrą, buty z metalowymi elementami oraz wyłącza telefon komórkowy i inne urządzenia elektroniczne, które mogą zakłócić działanie pola magnetycznego
  • Wykwalifikowany personel medyczny umieszcza chorą część ciała w specjalnej obręczy
  • Zabieg magnetoterapii trwa ok. 10 do 30 minut

Kwalifikacja do zabiegu magnetoterapii odbywa się na podstawie badania lekarskiego, wyników badań diagnostycznych oraz zdiagnozowanej choroby. Pierwsza konsultacja jest niezbędna do ustalenia wskazań, dawkowania, częstotliwości wykonywania zabiegów i długości terapii.  Dawkę i natężenie oddziałującego pola zależą od stanu pacjenta. Zabieg wykonywany jest przez wykwalifikowany personel medyczny pod nadzorem lekarza.

Konsultacje kwalifikujące do magnetoterapii

Prof. Anil Kumar Agrawal

Dr Preeti Agrawal